3 comments

truth-hurts“Nee, het is niet waar, natuurlijk is het niet waar!” Dat was mijn eerste reactie toen ik het hoorde. De kans dat dit überhaupt een mogelijkheid was, blokte ik per direct uit mijn gedachte. Het kon niet. “ONMOGELIJK” schreeuwde een stemmetje in mijn hoofd. Het was een mooie zonnige dag, ik had me al enige tijd verheugd op deze barbecue en mijn twee beste vriendinnen waren op zolder aan het slapen – ik was op de bank in slaap gevallen en hun verwoede poging om me wakker te maken had niks uit gehaald. We hadden het laat gemaakt en het was weer eens ouderwets gezellig. Toen mijn telefoon vroeg in de ochtend ging, nam ik verward op, niet wetend dat dit telefoontje mijn leven totaal zou gaan veranderen. Het was mijn zusje. Paniekerig vertelde ze me het slechte nieuws waarop ik slaperig antwoordde: “nee, het is niet waar, natuurlijk is het niet waar!”

Ze hing even op, opzoek naar een officiële bevestiging van dit verschrikkelijke nieuws. Een klein hoop momentje.  “Dit kan helemaal niet, dit gebeurt alleen in films het is heus niet waar”. Angstig en ongeduldig wachtte ik af. Het waren slechts een paar minuten, maar het voelde aan als uren. Ik begon hard op te bidden en vroeg God om genade. “Lieve God, het is toch niet waar toch? Zorgt u ervoor dat dit absoluut niet waar is, pleaseeeee”. Ik overtuigde mezelf! Straks belt ze me terug om me te vertellen dat het allemaal een groot misverstand was. Ja.. dat was het. Een groot misverstand. Al biddend en smekend wachtte ik op een teken om mijn dag weer vrolijk te vervolgen. Maar al gauw werd ik uit mijn droom gerukt.  Niks te vrolijk, dit was heus geen uit de hand gelopen grap. Dit was de keiharde werkelijkheid en het beviel me in de verste verte niet. Als in een film zag ik verschillende beelden voor m’n ogen voorbij vliegen. Ik stopte even met ademen. Alles wat hier op volgde was als een achtbaan rit. Een eindeloze achtbaan rit dwars door de hel.

Terwijl  ik druk bezig was met het ontkennen van de werkelijkheid deed de (social)media behoorlijk z’n best om me te overtuigen van het tegenovergestelde. Nieuwsberichten, foto’s, filmpjes en statusupdates die maar bleven bevestigen wat ik niet wilde en kon geloven. Overal waar ik keek werd ik geconfronteerd met datgene dat ik nog steeds niet wil accepteren. Het kon gewoon niet. Zelfs toen ik met mijn eigen ogen zag dat het waar was, wist ik mezelf nog te overtuigen dat het niet zo was. Tot op de dag van vandaag geloof ik het niet. Onwerkelijk is het. Alsof er straks alsnog iemand komt vertellen dat het allemaal toch een groot misverstand was. Ik kan er simpelweg niet bij met m’n verstand, ik denk eigenlijk ook niet dat, dat ooit gaat gebeuren.

Why Does It Take A Minute To Say HelloOntkenning. Ik word geconfronteerd met gevoelens die ik niet wil accepteren, dus het is makkelijker om de feiten tegen te spreken. Alles beter dan voelen wat ik voel wanneer ik mezelf toelaat om de werkelijkheid toch te aanvaarden. De waarheid levert gewoonweg teveel schade op. Telkens als het écht tot me door begint te dringen, stop ik met denken. Doe nog maar even niet, het is even beter zo.

Rust zacht broertje.

Instagram Feed

Something is wrong.
Instagram token error.

3 Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge