4 comments
momgreat

Schuldgevoel is een bitch waar veel moeders niet omheen kunnen. Ze is een gemene trut met een zeurend stemmetje die on a regular base allerlei onzin in onze oren zit te fluisteren. Ze heeft vaak heel veel invloed op ons, onze manier van denken en handelen en de manier waarop we onszelf bekritiseren. Ik doe hard mijn best om haar te overstemmen, ook al doet zij er alles aan om mij ervan te overtuigen dat ik het vaak niet goed doe. Vandaag heb ik een boodschap voor alle moeders die het net als ik regelmatig met haar aan de stok hebben: Wees niet te hard voor jezelf!
dbthoy

Soms moet je gewoon accepteren dat wat niet kan, gewoon niet kan! We doen letterlijk alles in onze macht om er voor te zorgen dat onze kinderen niets te kort komen…alles wat buiten je macht ligt, daar kun je dus niets aan doen. Dit is net zo goed een note2self, want ik baal er bijvoorbeeld ontzettend van dat ik moeite heb met het optillen van mijn jongste dochter nu dat ik 25 weken zwanger ben. Ze is nog zo ‘klein’ en heeft er soms behoefte aan om opgetild te worden. Ik laat haar wanneer ik het echt niet trek wel eens zelf in haar bedje klimmen of de trap aflopen en dat vind ik eigenlijk zielig. Ik zou haar veel liever optillen, maar zelf vindt ze het helemaal geweldig dat ze het ‘zelluf mag doen’ dus waar maak ik me nou eigenlijk druk om? Vaak staan kinderen er niet eens bij stil dat wij onszelf wijsmaken dat we iets niet goed doen….ze vinden het allemaal wel prima. Soms moeten we situaties gewoon wat luchtiger bekijken. Ik weet nog dat ik een keer was vergeten brood in huis te halen na de schoolvakantie en dat ik mezelf wel voor m’n kop slaan. Wat voor een moeder vergeet zoiets dacht ik nog bij mezelf.. Achteraf gezien heb ik dit opgelost door pannenkoeken te bakken – met water, want er was ook geen melk in huis – en de ochtend van mijn kinderen kon niet meer stuk. We roeien met de riemen die we hebben en een kinderhand is echt supersnel gevuld. Met dat in je achterhoofd is het soms makkelijker om schuldgevoelens los te laten…..

Vergelijk jezelf niet met andere moeders, want dat werkt vaak niet bevorderlijk voor de manier waarop jij over jezelf denkt. De ene moeder is constant bezig met allerlei kinderactiviteiten terwijl jij al moe wordt bij de gedachte, maar ondertussen investeer jij op een hele andere manier in jouw kinderen die minstens net zo benoemenswaardig is. Don’t beat yourself up about it, er is heus geen speciale handleiding voor goeie moeders die je kunt volgen, we doen allemaal maar wat en we hebben allemaal het beste voor met onze kinderen. Toch hebben we altijd wel een rede om te vinden dat we ergens in te kort schieten. Moeders die (fulltime) werken voelen zich misschien schuldig omdat ze vinden dat ze te weinig tijd met hun kids kunnen doorbrengen, terwijl ‘stay at home moms‘ zich weer schuldig voelen omdat ze misschien vinden dat ze financieel niet genoeg bijdragen……er is altijd wat en geen van beide moeders doet het beter dan de ander. De situatie waar je in zit maakt je nog geen betere of slechtere moeder, again...we hebben allemaal het beste met onze kinderen voor!

De perfecte moeder bestaat niet!

Knoop het volgende goed in je oren: De perfecte moeder bestaat niet! We all screw up sometimes en daar zijn we gewoon mens voor. Het lijkt soms alsof andere moeders het allemaal zo goed onder controle hebben, waardoor we onszelf meteen extra hard aanpakken als het een keertje niet helemaal volgens planning gaat. Well I got news for you…….ook de perfect ogende moeders hebben soms last van ‘mommy guilt‘, want ook de perfect ogende moeders maken fouten….ook al is dat niet altijd zichtbaar voor de buitenwereld. We zijn het allemaal wel eens zat hoor. Ik steek niet onder stoelen of banken dat ik wel eens flink tekeer kan gaan tegen m’n kids, I am trying not to...maar soms zitten ze me gewoon even tot ‘hier’ en dan uit ik mijn frustraties op een niet zo pedagogisch verantwoorde manier. Ik weet dat ik hierin niet alleen ben en achteraf voelen we ons vaak schuldig, maar we zijn ook maar mensen…Wanneer je jezelf hebt herpakt en sorry tegen je kids hebt gezegd….dan is het over, want kinderen zijn een uitbarsting gauw weer vergeten en blijven hier niet zolang in hangen als wij dat doen.

Vaak hebben onze ‘mama-uitbarstingen’ ook te maken een gebrek aan tijd voor jezelf hebben (lees: maken!). Moeder zijn is niet altijd een makkelijke taak, maar het is wel een voltijd verantwoordelijkheid waar je af en toe een denkbeeldige break van nodig hebt. Dit heb ik al eerder gezegd: Je hebt ALLE recht op me-time. Het is GEEN luxe het is een MUST en je hoeft je dus niet schuldig te voelen omdat je vindt dat je het op z’n tijd nodig hebt, want naast mama ben je ook gewoon een vrouw. Daarnaast vind ik dat je veel beter kunt ‘presteren’ als mama, wanneer je lekker in je vel zit….daar is af en toe tijd dus voor jezelf voor nodig…..pak je momenten!

2fa1b50830fd258816e550922bbdeed2

Dat je, je zo nu en dan schuldig voelt en je een ‘slechte mama’ voelt, wilt eigenlijk alleen maar zeggen dat je een goeie mama bent! We moeten ons richten op het positieve en op alle dingen die we wél goed doen. Elke keus die je maakt is omwille van je kind, wees trots op jezelf dat je de belangen van je kind voorop stelt en bedenk je dat je kinderen ook trots zijn op hun mama en dat ze altijd naar ons zullen opkijken ! Geef jezelf van tijd tot tijd een schouderklopje…you are doing a great job!

From Serenitheory with love

Instagram Feed

Something is wrong. Response takes too long or there is JS error. Press Ctrl+Shift+J or Cmd+Shift+J on a Mac.

4 Comments

  1. Mooi onderwerp! Heel herkenbaar ja. Fijn dat je het benoemd. Weet nu dat dit normaal is en niet aan mij ligt en ik dus echt niet te kort doe??. Good luck with your blog ?

Leave a Reply

CommentLuv badge