2 comments

Ik had nooit gedacht dat dit mij ooit zou overkomen. Maar wat had ik nou eigenlijk verwacht? Alle mannen zijn immers hetzelfde. Hoe kwam ik erbij dat IK een uitzondering aan de haak had geslagen? Serieus, WAT dacht ik nou eigenlijk? Zucht….. dit is een stukje naïviteit van mezelf. Ik had beter moeten weten. Nu ben ik een van de vele slachtoffers van overspel, met de nadruk op SPEL.

Het begon ongeveer 3 maanden geleden. Ik was er getuige van zonder dat ik het door had. Het leek in mijn ogen allemaal onschuldig te zijn. Ik ken hem zooo goed, dus ik maakte me helemaal nergens druk om. Ik wist precies wat hij wel leuk vond en wat hij niet leuk vond, dus ik wist zeker dat ik me niet bedreigt hoefde te voelen. Zelfverzekerd als ik was heb ik de twee tortelduifjes zelf aan elkaar geïntroduceerd. Ondertussen was ik nietsvermoedend aan het toekijken hoe er een nieuwe relatie aan het opbloeien was. Een relatie waar ik niets mee te maken zou hebben. Een relatie, buiten onze relatie om. Ik negeerde de duidelijke signalen en stak mijn kop in het zand. Misschien heb ik hem zelfs wel aangemoedigd door de andere kant op te kijken? Had ik het kunnen voorkomen?

Waarom heb ik het niet zien aankomen? Het was duidelijk dat het zou gaan gebeuren. Hij vertoonde “het gedrag” en toch koos ik ervoor om niet in te grijpen. Ik liet het gewoon gebeuren. Ik kon zien dat hij genoot van zijn nieuwe avontuur. Het is zichtbaar hoeveel plezier hij er aan beleeft. Zijn nieuwe liefde heeft hem he-le-maal ingepakt. En ik? Tjaa, ik moet er maar aan geloven dat ik niet meer de enige voor hem ben. Pas toen ik zag HOEVEEL UREN aandacht hij besteedde aan zijn nieuwe relatie trok ik aan de alarmbel. Maar toen was het kwaad al geschied en er was geen weg meer terug. Hij deed niet eens zijn best om het te verbergen.

Het duurde niet lang voor de mannen in mijn familie het ontdekte. Het balletje begon toen pas echt te rollen. Mijn neven komen niet meer voor mij op bezoek, maar voor hem, de ps3 en Fédération Internationale de Football Association (FIFA). En als ze thuis zijn nodigen ze hem uit voor een online-wedstrijd. Na de wedstrijd bellen ze hem op om hun eindresultaten te bespreken en daarna gaan ze weer vrolijk verder. Als er geen bekenden zijn om tegen te spelen gaat hij alsnog ONLINE om tegen anderen te spelen. Het is het eerste wat hij gaat doen als hij is opgestaan en het laaste wat hij doet voor het slapen gaan. Zijn antwoorden zijn kort en gehaast en tussen de wedstrijden door krijg ik een beetje aandacht. Zucht.  Ja, hij gaat vreemd. Vreemd met een voetbalspelletje en iedereen die tegen hem speelt. Zijn verslaving neemt steeds serieuzere vormen aan. Hij stelde laatst zelfs een trio voor -____-“.

Het stomme is dat ik zelf een soort gamefreak ben. Ik ben nooit het type geweest dat een hekel had aan computerspelletjes. Sterker nog, ik kan er zelf keihard aan meedoen. Van Fifa, Pro en Fight Night tot aan Mario, Singstar en Donkey Kong…. Wii, Ps3 of Xbox, het maakte me allemaal niet uit, ik was van de partij. Maar nu dat ik zijn aandacht moet delen met Fifa groeit mijn afgunst er met de dag voor. Zodanig dat ik het spel door de midden wil breken en de joystocks kapot wil gooien. Stom spel.

Ik zal het me altijd afvragen. Misschien had ik er wel wat aan kunnen doen. Maar nu is het te laat. Ik moet hem delen met FIFA en er is niks dat ik er aan kan doen. Tenzij iemand tips voor me heeft… HELP!

Instagram Feed

Something is wrong.
Instagram token error.

2 Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge