1 comment

6 maanden geleden maakte een klein prachtig wit meisje met een volle bos haar en een chinees uiterlijk haar entree op planeet aarde. Mama en papa konden hun geluk niet op. Onbegrijpelijk, dat overweldigende gevoel van vreugde dat dit kleine mensje met zich mee bracht.

Ze kon nog niks. Als ze alleen al haar ogen open deed waren we al blij. Bij elk klein geluidje dat zij produceerde sloeg m’n hart over. Haar schattige huilkreetje klonk als muziek in mijn oren. Lachen deed ze al heel vroeg, maar daar had ze nog niet meteen erg in. Eerst waren het stuipjes en geleidelijk aan begon ze doelbewust te lachen. Eerst nog zonder geluid, maar op een gegeven moment begon ze te schaterlachen en werd ze zich bewust van plezier.

Als ze ’s ochtends wakker wordt “kletst” ze de oren van ons hoofd af met haar luide gebrabbel. Ik kan hele gesprekken met haar voeren, tis net alsof ze begrijpt wat je zegt en weer antwoord geeft. Voorgelezen worden vindt ze ook geweldig. Ze kijkt je dan doordringend aan en luistert aandachtig naar je stem. Ze herkent onze stemmen, onze gezichten en onze geur. Ze ontdekt nu ook wat knuffelen is, en af en toe vindt ze het fijn om haar hoofdje op mama’s schouder te leggen. Als ik thuis kom uit het werk verwelkomt ze mij met een brede glimlach op haar gezicht en springt ze zowat in m’n armen.

Langzaam maar zeker zien we ons kleine lieve baby’tje veranderen in een klein kindje. Ze krijgt langzaam aan een beetje kleur en haar gezichtje verandert elke dag. ( Ze blijft WEL op papa lijken.)  Ze ontwikkelt zich super snel. Haar voorkeur gaat uit naar zitten of staan, want vastgehouden worden als het baby’tje dat ze is, daar voelt madam zich te groot voor. Ze trekt zich op zodra je haar handjes vasthoudt. Toen ze ongeveer 3 maanden oud was, ontdekte ze dat ze kon draaien van haar buik naar haar rug. Een paar weekjes later kon ze ook weer terug draaien. Nu rolt ze alle kanten op. Als je haar in haar box neerlegt en even wegloopt, ligt ze nooit hoe je haar had achter gelaten als je weer terug komt. Ze wringt zich in allerlei bochten om speelgoedjes te pakken. Of de verpakking van de billendoekjes, dat gele ritselende ding vindt ze super interessant. Op de grond spelen vind ze ook geweldig. Als je aan de andere kant wat voor haar neerlegt doet ze alles in haar macht om het te pakken te krijgen. Al rollend, slepend en bij-na kruipend, gefocust op haar doel, verplaatst zij zich naar het desbetreffende voorwerp. Ze stopt niet tot dat ze haar kleine handjes om het voorwerp heen heeft kunnen slaan, zis nu al een echte doorzetter.

De tijd dat we haar alleen maar hoefde te voeden, te verschonen en in bed hoefde te leggen lijkt eeuwen geleden. Nu houdt mevrouwtje haar papfles zelf vast en stribbelt ze tegen als ze overdag een paar uurtjes naar bed moet. Het liefst is zij de hele dag wakker. Wat opzicht heerlijk is, want ’s nachts slaapt ze zo’n 11 uur door. Fruithapjes vind ze heerlijk. Ontzettend grappig om te zien hoe ze op haar manier naar meer vraagt. Vanaf nu mag ze ook andere vaste voeding en mama kan niet wachten om het allemaal uit te proberen. Haar gezicht bij het proeven van alle nieuwe smaken lijkt me geweldig. De aroma van haar poepluiers, daar verheug ik me minder op, maar dat hoort bij andere voeding.

Ze is een ontzettend vrolijk kind met een ijzersterk karakter. Een leven zonder haar kan ik me allang niet meer voorstellen. Ze hoort bij ons, alsof ze er altijd al geweest is. We genieten nog steeds elke dag van onze Haley-Joy en zij gelukkig ook van ons!


Heerlijk om haar mama te zijn!

Instagram Feed

Something is wrong.
Instagram token error.

1 Comment

Leave a Reply

CommentLuv badge