1 comment

De maand begint rustig. Prachtig, in het moment, in harmonie met mezelf. Mezelf als mens met behoeftes en verlangens en de zoektocht naar hetgeen dat zorgt voor innerlijke rust. Rust van binnen, want daar hoort het met elkaar te stromen.

Het is zaterdag 2 juni. Mijn kinderen en ik gaan samen terug naar de kern en pakken de dag zoals de dag komt. We genieten vooral van de momenten met elkaar. De toon voor de maand juni is gezet.

Screenshot_20180702-113600_Photos

Dear Diary…….

De afspraak die ik met mezelf maakte was duidelijk. Alles wat reeds op de agenda stond, bleef staan en daar voeg ik geen tot weinig nieuwe dingen aan toe. Meer dingen zorgt voor meer onrust en van onrust neem ik met alle liefde afscheid. Eerlijk is eerlijk, ik ga deze nieuwe maand niet perse uitgerust in, maar in het kader van gas terug nemen ben ik een heel end gekomen in vergelijking met vorige maand.

Screenshot_20180702-114931_Instagram

Op 3 juni was ik aanwezig bij ‘The Glow up’. Het was een magische bijeenkomst waar vrouwen van kleur het privilege van offline contact met veel bezieling omarmden. Even geen druk, even geen race, even geen competitie. Enkel herkenning en een kring van positieve gedachten die als een warme omhelzing voor veiligheid zorgde. Ik heb deze vibe de gehele maand met mij meegenomen, want dit is precies waar ik het meest behoefte aan heb. 


b09c9a82527a20555bb760d1cead5f99
Ondanks de bewuste keuze mezelf minder druk op te leggen en gas terug te nemen kwam ik ergens midden in de maand terecht in een ‘mini meltdown’. Alles was even teveel en niets had even zin. Waar deed ik het ook al weer allemaal voor en waarom moest het allemaal nou eigenlijk?  Er kwam veel op mij af en ik begon mij af te vragen of ik wel in staat was om naast een 4-daagse werkweek als mama van 3 naar behoren te kunnen fucntioneren. Ik accepteer dat moe zijn en moederschap hand en hand met elkaar gaan en probeer zoveel mogelijk rust momenten in te plannen, maar ik kan het idee dat ik óók een sociaal bestaan verdien niet loslaten. Terwijk ik de ballen omhoog probeerde te houden, in het moment probeerde te zijn en mijn best deed te genieten merkte ik dat er nog veel ‘onopgeloste emoties’ zich naar het opvervlakte probeerde te banen. Hierdoor raakte mijn hoofd over vol en schoot ik terug in mijn gewoonte om te overdenken. Bij elk binnenkomend bericht van de school of de KDV raakte ik lichtelijk in paniek, want er viel zoveel te regelen en ik voelde de ruimte in mijn hoofd steeds kleiner worden. In deze week kwam van harmonie weinig tot niets terecht, het gewicht op de weegschaal werd juist zwaarder en mijn energie was laag. Had ik dan toch teveel op mijn kerfstok genomen? Moest het dan toch allemaal nóg minder. Was harmonie eigenlijk wel een realistisch doel? Alle bovenstaande vragen kan ik volmondig met JA beantwoorden, maar ik was wel eigenwijs genoeg om mijn agenda ongewijzigd te laten. Ik had immers al gekozen om niet meer nieuwe dingen in te plannen en dat was genoeg. Toch????

98d7e06549af674fb01ee64800ba96ef


 

De drang om mij te verantwoorden is eigenlijk een beetje aangeboren, maar ik zie stukje bij beetje van dit “geboorte recht” af met mijn ogen richting maar wat het beste is. Écht het beste voor mij, dus niet hetgeen dat opgelegd is door anderen – wie dat dan ook mag zijn. Het is krachtig om te kunnen kiezen voor jezelf zonder het gevoel van tekortschieten en in het kader daarvan heb ik langzaam “on hold” gezet wat nu even niet werkt en in gang gezet wat (meer) energie geeft. Als moeder met een hoop ambities voelt de druk soms best zwaar en soms heb je het gevoel dat er keurende blikken op je gericht zijn, terwijl: de verantwoording is onnodig, wanneer je doet wat het best voor is voor jou! Los daarvan ben ik langzaam uit een bepaalde “hokje” aan het breken en voel ik dat die “meltdown” juist nodig was om me dichterbij mezelf te brengen.

Ik ben dankbaar dat ik gaandeweg heb geleerd dat dit erbij hoort en dat dit korter duurde dan dat ik normaal gesproken gewend ben. Dat wil zeggen dat er onbewust toch groei plaatsvindt, al is dat voor mezelf in het moment niet altijd zichtbaar. Ik heb ondertussen ook geleerd dat je aan de bel mag trekken als je het gevoel hebt dat je er alleen niet uitkomt. Dat voelt voor mij nog steeds onnatuurlijk, maar ik ben blij dat ik ook hierin aan het ontwikkelen ben.

20180702_140430

Super fijn om niet onder stoelen of banken te hoeven schuiven hoe ik mij voel…ik hoop vanuit het diepste van mijn hart dat jouw omgeving veilig genoeg is, om dit van tijd tot tijd ook te kunnen doen.

Het is vandaag 2 juli en ik verwelkom de nieuwe maand met open armen…..

Het was een mooie maand en ik heb oprecht genoten! Ik heb gevoeld dat harmonie mogelijk is. Veel quality time met mijn kids kunnen doorbrengen, leuke projecten gehad en er zelf een aantal keer lekker tussenuit geweest. Dus juni, bedankt voor mooie nieuwe lessen, de nieuwe kansen en mensen die er op mijn pad zijn gekomen. In liefde neem ik het allemaal mee de nieuwe maand in en zal ik blijven werken aan acceptatie dat het niet altijd allemaal loopt zoals ik dat dacht. Acceptatie is dan ook mijn thema voor juli.

Dank jullie wel voor het nemen van jullie tijd om de bladzijdes van mijn levensboek te lezen.

Blessed new month y’all!

 

From Serenitheory with love

Instagram Feed

Something is wrong.
Instagram token error.

1 Comment

Leave a Reply

CommentLuv badge