2 comments

Ik weet het. De afgelopen paar weken heb ik echt even ongegeneerd zitten zeiken over het mama zijn en het zwanger zijn.  Soms heb je van die dagen…..of weken en soms moet dat er gewoon even uit. Als ik eenmaal op mijn klaagstoel zit, dan kan het nog wel eens comfortabel worden. Zeiken is zo heerlijk. Sommige dingen moeten gewoon even (hardop) gezegd worden…..dat lucht op…. maar voorlopig (lees: VOOR NU :)) heb ik even genoeg geklaagd en daarom, vandaag even geen klachten. Vandaag wil ik alleen even stilstaan bij een aantal zaken die het ‘moeder zijn’ juist zo mooi maken. Vijf hele simpele dingentjes die ervoor zorgen dat ik moederschap – ondanks mijn klachten –  echt nooit zou willen inruilen. Here we go… 

Die knuffelmomentjes 
Ik heb echt twee knuffelkindjes. Dat hebben ze echt van hun moeder, want ik ben namelijk ook echt een knuffelmoeder. Mijn moeder noemde mij vroeger altijd sticker, omdat ik als kind constant aan haar bleef plakken. Dit ‘koosnaampje’ gebruik ik nu zelf regelmatig, met alle liefde. Mijn jongste dochter heeft er een handje van om op een willekeurig moment op mijn schoot te klimmen en dan hoor je haar met haar liefste stemmetje zeggen: ‘mama, mag ik bij je zitten‘ of ‘knuffel mama?’ *smelt*. Ook mijn oudste heeft haar momenten waarop ze ineens bij me komt zitten en dan helemaal in me kruipt. Tegenwoordig gaat m’n shirt omhoog zodat ze ook nog even ongestoord haar kleine broertje kan aaien. Heerlijk.

Die MIJN mama momenten
Had ik al gezegd dat mijn dochters stickers zijn? Allebei? Dat zorgt wel eens voor wrijvingen onderling. Ze hebben er namelijk nog wel eens moeite mee dat ze mij moeten delen en hoewel ik ze nooit aanmoedig wanneer ze ruziën moet ik bekennen dat ik het toch wel leuk vind wanneer ze ‘vechten’ om mama’s aandacht. Nog net niet elkaar in de haren vliegend proberen ze elkaar te overtuigen van het feit dat ik ALLEEN van hun ben. Dat wordt straks nog wat wanneer hun kleine broertje ook  ZIJN mama’s onverdeelde aandacht zal gaan afdwingen.

Die helpende handjes
Ik heb echt twee hele behulpzame wezentjes op de wereld gezet. Zodra ze er ook maar lucht van krijgen dat ik ergens hulp bij nodig zou kunnen hebben, staan ze klaar……popelend om mama even een handje te helpen. Nu met mijn dikke buik is vooral mijn oudste erg met mij begaan. Soms kijkt ze me bezorgd aan en dan zegt ze: ‘mama ga maar even zitten, ik doe het wel’. Meestal zijn het dingen waarbij ik haar hulp niet kan gebruiken, maar het feit dat ze het aanbied doet mijn hart al smelten. Wanneer het kan, geef ik ze ook de gelegenheid om te helpen met de kleine dingen die wél kunnen….ze zijn dan super trots en mama natuurlijk ook!

Dat trotse gevoel
Over trots zijn gesproken….het is zo een fijn gevoel om te hebben. Wanneer je, je kind voor het eerst iets ziet doen, het is onbetaalbaar. Van de eerste stapjes tot aan de eerste woordjes …het moment waarop ‘kleine Yanira’ voor het eerst zelf haar kleren in de wasmand deed of die keer dat Haley-Joy voor het eerst zelf haar naam schreef.  Dat gevoel van ‘trots zijn’ is één van de mooiste dingen die je kunt voelen en als je ze dan voldaan ziet glunderen wanneer je ze een complimentje geeft dan maakt dat het moment alleen nog maar waardevoller.

Gewoon even gek doen samen
Mijn meisjes zijn allebei prettig gestoord en ook dat hebben ze niet van een vreemde. Ik kan ontzettend genieten van die momenten waarop we gewoon even lekker de clown uithangen samen. Verstand op nul, even niet de strenge of serieuze mama zijn, maar gewoon even de gekke mama die mee doet met alle gekkigheid die ze uithalen. Lawaai maken, stampen, gekke bekken trekken…stiekem vind ik het heerlijk om het kind in mij even los te laten en grijp ik maar al te graag dit soort momenten aan als ‘excuus’ om even onvolwassen te doen. Maar waar ik nog meer plezier in heb is het zien van hoeveel lol  ZIJ ervan hebben wanneer mama zich weer even als een groot kind gedraagt.

Het zijn zoals altijd gewoon de ‘kleine’ dingen die het allemaal de moeite waard maken en dit zijn een handje vol dingen waar ik oprecht van kan genieten. Het zijn dingen die mij er steeds weer opnieuw aan herinneren hoe mooi moederschap is. Ik zal uiteraard nog vaak genoeg op de klaagstoel klimmen, want zoals eerder gezegd vind ik ’em erg comfortabel, maar het is ook belangrijk om even stil te staan bij de dingen die moederschap zo onbetaalbaar maken. Ik voel me gezegend!

 

From Serenitheory with love

Instagram Feed

Something is wrong.
Instagram token error.

2 Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge